پایبندی به آن: چگونه نظارت بر سلامت خانه را به یک عادت پایدار تبدیل کنیم

پایبندی به آن: چگونه نظارت بر سلامت خانه را به یک عادت پایدار تبدیل کنیم

بسیاری از مردم با نیت خوب شروع به ردیابی فشار خون یا قند خون خود می‌کنند، اما بعد از چند هفته متوجه می‌شوند که این روال از بین می‌رود. معمول است—زندگی شلوغ می شود، هیجان اولیه از بین می رود، یا اعداد و ارقام به سرعتی که انتظار می رفت تغییر نمی کنند. خبر خوب این است که ترک عادت به معنای شکست نیست. این فقط به این معنی است که رویکرد ممکن است نیاز به اصلاح داشته باشد.      

بیشتر لغزش ها به دلایل قابل پیش بینی اتفاق می افتد. قرار دادن این نوار بسیار بالا - مانند هدف گرفتن چندین چک در روز از همان ابتدا - ممکن است بسیار سخت باشد. یا این فرآیند به نظر بی‌نقص می‌آید: بیرون آوردن دستگاه، یافتن یک لحظه آرام، یادآوری یادداشت خواندن. هنگامی که نتایج به طور معمول در نوسان هستند یا پیشرفت آهسته به نظر می رسد، به راحتی می توان انگیزه خود را از دست داد و فکر کرد که «چه فایده ای دارد؟”     

ترفند این است که از کوچک شروع کنید و انتظارات را واقع بینانه نگه دارید. به جای اندازه گیری روزانه، با سه یا چهار بار در هفته شروع کنید. لحظاتی را انتخاب کنید که از قبل در روزتان وجود دارد - درست بعد از صبحانه یا قبل از شام - بنابراین نیازی به اراده اضافی ندارد. مانیتور را در جایی واضح قرار دهید، مانند میز آشپزخانه یا میز خواب، بنابراین نادیده گرفتن آن سخت است، اما نه در مسیر.   

جفت کردن چک با کاری که قبلاً به طور قابل اعتماد انجام می‌دهید به چسبیدن آن کمک می‌کند. فشار خون را در زمانی که کتری برای نوشیدن چای می جوشد اندازه گیری کنید، یا هنگام دریافت اخبار عصر، قند خون را آزمایش کنید. ضبط را ساده نگه دارید—یک نوت بوک کوچک یا حتی یک یادداشت روی گوشی شما به خوبی کار می کند. پیچیدگی قوام را از بین می برد.     

پیشرفت در الگوها خود را نشان می دهد، نه خوانش های منفرد. هفته ای یک بار، به یادداشت های خود نگاهی بیندازید. احتمالاً روندها را متوجه خواهید شد: شاید در روزهایی که بیشتر راه می‌رفتید، اعداد ثابت‌تر باشند یا بعد از شب‌های آرام‌تر، اعداد کمتر باشند. آن بینش های کوچک این عادت را معنادار نگه می دارد. اگر خواندن غیرفعال به نظر می رسد، اطلاعات است، نه یک عقبگرد - فقط یک نقطه داده در یک تصویر طولانی تر.       

اگر کمک می کند، آن را به تنهایی ادامه ندهید. کارهای روزمره خود را به یکی از اعضای خانواده یا دوستان خود ذکر کنید. گاهی اوقات یک "چطور است؟" پاسخگویی ملایم را فراهم می کند. برخی از افراد به اشتراک گذاشتن میانگین های هفتگی با پزشک خود را انگیزه می دهند - این داده ها را به یک گفتگو تبدیل می کند.  

هدف کمال نیست از دست دادن یک یا دو روز طبیعی است. پیروزی واقعی این است که دوباره آن را بدون انتقاد از خود بدست آوریم. با گذشت زمان، این بررسی های کوتاه اغلب به اندازه مسواک زدن دندان ها خودکار می شوند - بی سر و صدا مفید هستند، به ندرت نادیده گرفته می شوند.  

چند ماه بعد، بسیاری از آنها خوشحال هستند که به راه خود ادامه دادند. این عادت احساس تلاش را متوقف می کند و شروع به احساس مراقبت از خود می کند. اگر قبلاً به آن اجازه داده‌اید، امروز به همان اندازه روز خوبی است که می‌توانید دوباره وارد آن شوید—یک چک کوچک در هر زمان.